سلامت کودککودکان

آیا فرزند من دچار ADHD خواهد شد؟

آیا فرزند من دچار ADHD خواهد شد؟Reviewed by اعطاسی on Sep 22Rating: 4.0آیا فرزند من دچار ADHD خواهد شد؟اختلال بیش فعالی کم توجهی (ADHD) بر کودکان و نوجوانان تأثیر می گذارد و می تواند تا بزرگسالی ادامه یابد. ADHD شایع ترین اختلال روانی در کودکان است. کودکان مبتلا به ADHD ممکن است بیش از حد فعال باشند و قادر به کنترل خود نباشند. یا ممکن است در توجه کردن، دچار مشکل شوند.

اختلال بیش فعالی کم توجهی (ADHD)

بر کودکان و نوجوانان تأثیر می گذارد و می تواند تا بزرگسالی ادامه یابد. ADHD شایع ترین اختلال روانی در کودکان است. کودکان مبتلا به ADHD ممکن است بیش از حد فعال باشند و قادر به کنترل خود نباشند. یا ممکن است در توجه کردن، دچار مشکل شوند.

فرقی نمی کند که شما اخیرا با ADHD تشخیص داده شده اید یا سالهاست که با ADHD زندگی می کنید، تقریبا سوال همه بزرگسالان این است که آیا “فرزندان من نیز دچار ADHD خواهند شد؟”

پاسخ این است که، بستگی دارد.

بزرگترین علت ADHD ژن ها هستند. ADHD در خانواده ها جریان می یابد. حتی اگر هیچ کس در خانواده تان به طور رسمی با ADHD تشخیص داده نشود، ممکن است متوجه شوید که اعضای خانواده تان ویژگی ها و صفات شبیه ADHD دارند.

با وجود این ارتباط ژنتیکی قوی، اگر ADHD دارید، لزوما به این معنا نیست که فرزند شما نیز ADHD خواهد داشت. زیرا این ترکیبی از ژن ها و عوامل محیطی است که تعیین می کند آیا کودک شما دچار ADHD خواهد شد یا خیر. آنها می توانند ژنهای ADHD را بدون اینکه فعال شوند، جانشین کنند. به عنوان مثال، یک مطالعه تحقیقاتی نشان داد که یک سوم از پدران مبتلا به ADHD دارای فرزندانی بودند که آنها نیز ADHD داشتند.

حتما بخوانید :
سلامت کودک ؛ چگونه کودک چاق را روان درمانی کنیم و راهکار ها و توصیه های جدی

در حالی که ممکن است در مورد ژنهایتان احساس ناتوانی کنید، در اینجا شش پیشنهاد برای کمک وجود دارد.

۱) مراقب باشید

مراقب باشید و اگر کودک شما علائم ADHD را نشان می دهد، به دنبال کمک متخصصان باشید. تشخیص زودرس و درمان مناسب برای کودک شما ارزشمند خواهد بود؛ این کمک خواهد کرد تا مشکلات آنها به حداقل برسد و به موفقیت آنها کمک می کند.

۲) از تفاوت ها آگاه باشید

اگر فرزند شما ADHD را به ارث برده است، ممکن است با ADHD شما بسیار متفاوت باشد. به عنوان مثال، اگر شما ADHD بیش فعالی داشته باشید و فرزند شما ADHD بی توجهی داشته باشد، رفتار و چالش های شما متفاوت خواهد بود حتی اگر هر دوی شما ADHD داشته باشید.

همچنین، ADHD اغلب بسته به جنسیت فرزند شما متفاوت است. اگر فرزند شما دچار ADHD بی فکری بیش از حد شده باشد، می تواند از لحاظ جسمی بسیار فعال باشند، در حالی که ممکن است دختر شما بیش از حد صحبت کند و به طور موثری بی فکر باشد.

در نهایت، حتی اگر شما و فرزندتان یک جنسیت دارید و همچنین ADHD مشابه دارید، شما هنوز هم ممکن است رفتار و چالش های ADHD متفاوتی داشته باشید.

با این حال، دانستن اینکه این اختلافات وجود دارد، می تواند آگاهی شما را افزایش دهد و به تشخیص علائم ADHD در کودک شما کمک کند.

۳) یک مدل باشید

رویکرد شما نسبت به ADHD، به روش روبرو شدن فرزند شما با علائمش تاثیر می گذارد. سعی کنید در مورد آن بی طرفانه سخن بگویید، نه اینکه طوری رفتار کنید انگار که چیزی “وحشتناک” است و شما آرزو می کنید که ADHD نداشتید.

حتما بخوانید :
8 مهارت والدین که انضباط موثر را به بچه ها آموزش می دهد

علاوه بر این، اگر شما به طور جدی علائم ADHD خود را درمان کرده و مدیریت کنید، این امر به فرزند شما کمک خواهد کرد. اگر شما مهارت های زندگی دوستانه با ADHD را یاد بگرید و به دنبال کمک های پزشکی مناسب باشید، فرزند شما نیز همینطور خواهد بود.

بچه ها دوست دارند همرنگ جماعت باشند. اگر آنها تنها بچه مدرسه ای دارای ADHD باشند، این می تواند آنها را منزوی و تنها کند. دانستن اینکه شما ADHD دارید و زندگی خوبی دارید، به آنها روحیه می دهد و آنها کمتر احساس تنهایی می کند.

۴) احساس گناه نکنید!

افراد مبتلا به ADHD  برای همه چیز احساس گناه و شرم می کنند، از دیرکردن دائمی گرفته تا فراموش کردن کارهای مهم. با این حال، از این که فرزند شما ADHD دارد احساس گناه نکنید. درست مثل رنگ چشم آنها، شما هیچ کنترلی بر روی ژن هایی که به ارث برده اند ندارید.

۵) تجربه آنها از ADHD با شما متفاوت خواهد بود

اکنون بیشتر از هر زمانی درباره ADHD می دانیم. این بدان معنی است که تشخیص ADHD آسان تر است و کمک مناسب از طرف جامعه پزشکی و در مدرسه راحت تر است.

علاوه بر این، فرزند شما یک والد حمایت کننده دارد که مبارزات و مشکلات آنها را درک می کند. این بدان معنا نیست که والدین شما، شما را حمایت نکردند! هر نسلی با دانش و تحقیقاتی که در آن زمان در دسترس آنها بوده، رفتار کرده است.

۶) بازنگری درباره ADHD

نگاهتان به ADHD را بازنگری کنید. دکتر کنی هندلمن به جای اینکه ADD را “اختلال کم توجهی” بنامد، به آن “اختلال اختلاف توجه” می گوید. هنگامی که شما اینگونه به ADHD نگاه می کنید، متوجه می شوید که مغز کودک شما ممکن است متفاوت از برخی افراد کار کند، با این حال، چیزی که متفاوت است لزوما چیز بدی نیست.

حتما بخوانید :
تعلیم کودک ؛ مهارت های زندگی را از سنین پایین به کودک خود بیاموزید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن