بیماری ها و راه درمانزیبایی و سلامت

اوتیسم چیست؟ نشانه ها ، رفتار ها و معرفی کامل بیماری اوتیسم

اوتیسم چیست؟ نشانه ها ، رفتار ها و معرفی کامل بیماری اوتیسمReviewed by اعطاسی on Sep 18Rating: 4.0اوتیسم چیست؟ نشانه ها ، رفتار ها و معرفی کامل بیماری اوتیسم اوتیسم به عنوان یک ناتوانی پیچیده در حال رشد شناخته می شود. کارشناسان معتقدند که اوتیسم در طول سه سال اول زندگی شخص، خود را نشان می دهد. این وضعیت نتیجه یک اختلال عصبی است که بر عملکرد طبیعی مغز تأثیر می گذارد و به توسعه ارتباطات و مهارت های تعامل اجتماعی ارتباط دارد.

اوتیسم به عنوان یک ناتوانی پیچیده در حال رشد شناخته می شود. کارشناسان معتقدند که اوتیسم در طول سه سال اول زندگی شخص، خود را نشان می دهد. این وضعیت نتیجه یک اختلال عصبی است که بر عملکرد طبیعی مغز تأثیر می گذارد و به توسعه ارتباطات و مهارت های تعامل اجتماعی ارتباط دارد.

افراد مبتلا به اوتیسم در ارتباطات غیر کلامی، طیف گسترده ای از تعاملات اجتماعی و فعالیت هایی که حاوی عناصر بازی و / یا شوخی هستند، مشکل دارند.

تحقیقات ژنتیکی شروع به کشف این موضوع می کند که افراد مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم احتمالا دارای ویژگی های ژنتیکی مشترک با افراد ADHD (اختلال بیش فعالی کمبود توجه)، اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی یا افسردگی بالینی هستند.

ASD چیست؟

ASD به معنای اختلال طیف اوتیسم است و گاهی اوقات می تواند به عنوان اختلال طیف توهمی شناخته شود. در این متن اوتیسم و ​​ASD به معنای یکسان می باشند. ASD هر نوع اختلالات رشد است که ناشی از اختلالات مغزی باشد. فرد مبتلا به ASD معمولا در مهارت های اجتماعی و ارتباطی مشکل دارد.

فرد مبتلا به ASD معمولا ترجیح می دهد که به مجموعه ای از رفتارها بسنده کند و در برابر هرگونه تغییر عمده در فعالیت های روزانه مقاومت کند. تعدادی از بستگان و دوستان افراد مبتلا به ASD اظهار داشتند که اگر فرد متوجه شود قرار است تغییری پیش بیاید، نیاز به زمان دارد تا برای آن آماده شود.

اختلال اوتیسم طیف گسترده ای دارد

اوتیسم (یا ASD) یک اختلال با طیف گسترده است. این بدان معنی است که هیچ دو نفر مبتلا به اوتیسم علائم مشابهی ندارند. همچنین علائم و نشانه های مختلفی را تجربه می کنند، برخی افراد علائم خفیفی خواهند داشت، در حالی که برخی دیگر علائم شدید دارند. در زیر لیستی از رایج ترین ویژگی های مشخص شده در میان افراد مبتلا به ASD را آورده ایم.

مهارت های اجتماعی

شیوه برقراری ارتباط فرد مبتلا به ASD با دیگران، در مقایسه با رفتار دیگر افراد جامعه کاملا متفاوت است. اگر علائم شدید نباشند، فرد مبتلا به ASD ممکن است از نظر اجتماعی غیرمعمولی، گاهی اوقات دارای نظرات توهین آمیز، یا ناموافق با دیگران باشد. اگر علائم شدیدتر باشد ممکن است فرد اصلا به دیگران علاقمند  نباشد.

خویشاوندان، دوستان و افرادی که با یک ASD ارتباط برقرار می کند، اغلب می گویند که آنها ارتباط چشمی بسیار کمی برقرار می کنند. با این حال، از آنجایی که امروزه متخصصان مراقبت های بهداشتی، معلمان و دیگران توانایی خود را برای تشخیص نشانه های اوتیسم افزایش داده اند، تماس چشمی بین افراد مبتلا به اوتیسم بهبود یافته است. در بسیاری از موارد، اگر علائم شدید نباشد، فرد می تواند یاد بگیرد که تماس چشمی برای بسیاری از افراد مهم است و او به یاد خواهد داشت که به چشم افراد نگاه کند.

حتما بخوانید :
چرا ویتامین D برای بیماران تیروئیدی بسیار مهم است؟

یک فرد مبتلا به اوتیسم ممکن است بسیار علاقه مند به صحبت کردن با یک فرد و یا گروه خاص باشد، اما مهارت های او مشابه دیگران نیست تا بتواند به طور کامل درگیر شود. به طور ساده تر، آنها مهارت های لازم برای صحبت کردن و بازی کردن را ندارند.

همدلی – درک و آگاهی از احساسات دیگران

درک احساسات دیگران برای شخصی که مبتلا به اوتیسم است، بسیار سخت تر است. توانایی همدردی او با دیگران به طور غریزی بسیار ضعیف تر از سایر افراد است. با این حال، در صورتی که اغلب به آنها یادآوری شود، توانایی آنها برای درک احساسات دیگران بهبود می یابد.

تمرین مکرر می تواند باعث افزایش همدلی در افراد مبتلا به اوتیسم شود.

در برخی موارد – به عنوان یک نتیجه از عمل مکرر – همدلی بهبود می یابد و و کمی از آن طبیعی می شود. با این حال، همدلی برای یک فرد مبتلا به اوتیسم هرگز مانند دیگران به طور طبیعی به کار نمی رود.

داشتن یک مکالمه با فرد مبتلا به اوتیسم می تواند بسیار شبیه به سفر یک طرفه باشد. فرد مبتلا به ASD ممکن است تصور کند که در حال صحبت کردن در میان افراد است، نه با آنها. او ممکن است موضوعی را دوست داشته باشد و در مورد آن بسیار صحبت کند. با این حال، تبادل ایده ها، افکار، و احساساتی که او دارد در مقایسه با افراد عادی، بسیار کمتر خواهد بود.

تقریبا همه بر روی این سیاره ترجیح می دهند درباره خودشان بیشتر صحبت کنند تا دیگران؛ این طبیعت انسان است. فرد مبتلا به اوتیسم معمولا بیشتر این کار را انجام می دهد.

تماس فیزیکی

تعدادی از کودکان مبتلا به ASD دوست ندارند مانند دیگر کودکان نوازش یا لمس شوند. البته اشتباه است که بگوییم همه کودکان مبتلا به اوتیسم چنین هستند. بسیاری از آنها از بغل کردن مادر، پدر، مادربزرگ، پدربزرگ، معلم و یا خواهر و برادر خود لذت می برند. این مسئله اغلب تجربی و قابل پیش بینی است که تماس فیزیکی قرار است اتفاق بیفتد. به عنوان مثال، اگر یک کودک به طور ناگهانی کودک دیگر را قلقلک دهد، به احتمال زیاد او هیجان زده و خوشحال خواهد شد. اما اگر این کودک، یک کودک مبتلا به اوتیسم را قلقلک دهد، بدون اینکه او پیش بینی این تماس را کرده باشد، نتیجه ممکن است کاملا متفاوت باشد.

حتما بخوانید :
جراحی کاهش وزن؛آنچه که باید درباره جراحی کاهش وزن بدانید

صداهای بلند، برخی بوها و نورها

فرد مبتلا به اوتیسم معمولا صداهای ناگهانی بلند را دوست ندارد و شوکه می شود. همین امر می تواند برای برخی بوها و تغییرات ناگهانی در شدت نور و دمای محیط نیز رخ دهد.

بسیاری معتقدند که این به دلیل صدا، بو یا نور نیست، بلکه تعجب و عدم توانایی آماده شدن برای آن است – و شبیه واکنش آنها به تماس فیزیکی پیش بینی نشده است.

اگر فرد مبتلا به اوتیسم بداند چیزی قرارا است اتفاق بیفتد، می تواند با آن خیلی بهتر کنار بیاید. حتی دانستن اینکه چیزی «ممکن» است اتفاق بیفتد، و یادآوری آن، بسیار کمک می کند.

صحبت کردن

اوتیسم شدید تر، بیشتر مهارت های صحبت کردن فرد را تحت تأثیر قرار می دهد. بسیاری از کودکان مبتلا به ASD کلا صحبت نمی کنند. افرادی که مبتلا به اوتیسم هستند اغلب کلمات یا عباراتی را تکرار می کنند، که به این حالت اکوللیا می گویند.

صحبت کردن یک فرد مبتلا به ASD ممکن است در مقایسه با حرف زدن دیگران، بسیار صریح تر باشد. نوجوانان با سندرم Asperger ممکن است گاهی اوقات مانند اساتید جوان صحبت کنند. طرز بیان آنها ممکن است یک دست و بی تنوع به نظر برسد.

رفتارهای تکراری

یک فرد مبتلا به اوتیسم، پیش بینی را دوست دارد. روتین، بهترین دوست او است. انجام دوباره و دوباره حرکات، بخش بزرگی از زندگی او است. این رفتارهای تکراری ممكن است  برای دیگران به عنوان عادت های عجیب و غریب به نظر برسد. رفتار تکراری می تواند یک پرش از یک انتهای اتاق به سمت دیگر باشد، دوباره و دوباره و این می تواند برای یک، پنج یا ده دقیقه یا حتی بیشتر تکرار شود. یا اینکه فرد، یک نقاشی را دوباره و دوباره بکشد.

افراد معمولی، می تواند با تغییر در روتین هایشان به راحتی کنار بیایند. کودک بدون اوتیسم که همیشه اول مسواک می زند ممکن است کاملا با این موضوع راحت باشد که ابتدا دستشویی برود، سپس دندان هایش را مسواک بزند و قبل از رفتن به رختخواب، پیژامه اش را بپوشد. اما این تغییر برای یک کودک مبتلا به اوتیسم، که همیشه ابتدا مسواک می زده و سپس به دستشویی می رفته، می تواند به طور کامل او را اذیت کند، و ممکن است بسیار ناراحت شود. بعضی افراد معتقدند آموزش قبول کردن تغییرات به کودکان مبتلا به اوتیسم کار خوبی است، اما اینکه آنها را مجبور کنید تغییرات را مانند دیگران قبول کنند ، می تواند بر کیفیت زندگی آنها تاثیر بگذارد.

کودک مبتلا به اوتیسم متفاوت به نظر می رسد

در حالی که یک کودک بدون اوتیسم در بسیاری از زمینه ها به میزان نسبتا هماهنگی رشد می کند، ممکن است این موضوع برای کودک مبتلا به اوتیسم متفاوت باشد. ممکن است مهارت های شناختی او به سرعت در حال پیشرفت باشد، اما رشد مهارت های اجتماعی و زبانی آنها متوقف شود. از سوی دیگر، مهارت های زبان او ممکن است به سرعت در حال رشد باشد در حالی که مهارت های حرکتی تغییری نمی کند. آنها ممکن است مانند دیگر بچه ها، قادر به گرفتن توپ نباشند، اما می توانند یک دایره لغات بسیار بزرگ تر داشته باشند. با این وجود، مهارت های اجتماعی فرد مبتلا به اوتیسم با سرعتی مشابه با سایر افراد رشد نخواهد کرد.

حتما بخوانید :
7 مزیت میکرونیدلینگ که این روزها داغ ترین ترند مراقبت از پوست است

یادگیری ممکن است غیر قابل پیش بینی باشد

سرعتی که یک کودک مبتلا به اوتیسم چیزها را یاد می گیرد، می تواند غیر قابل پیش بینی باشد. آنها ممکن است چیزی را بسیار سریعتر از سایر کودکان یاد بگیرند، مثلا چگونگی خواندن کلمات طولانی. آنها ممکن است یاد بگیرند که چگونه کار سختی را انجام دهند، قبل از اینکه یاد بگیرند که چگونه این کار را به آسانی انجام دهند.

تیک های فیزیکی و تحریک

این غیر عادی نیست که افراد مبتلا به اوتیسم، تیک داشته باشند. تیک معمولا حرکات فیزیکی است که می تواند متناوب شود. برخی از تیک ها می توانند کاملا پیچیده باشند و برای مدت بسیار طولانی ادامه پیدا کنند. تعدادی از افراد مبتلا به اوتیسم قادر به کنترل تیک هستند، و دیگران نیستند. افراد مبتلا به ASD که داراي تيک هستند اغلب مي گويند که بايد آن را ابراز کنند، در غير اين صورت، متوقف نخواهد شد. برای بسیاری، تیک داشتن لذت بخش است، و آنها یک مکان مورد نظر برای انجام این کار دارند – معمولا جایی خصوصی و بزرگ. وقتی پدر و مادر اولین بار این تیک ها به ویژه تیک های پیچیده را مشاهده می کنند، ممکن است شوکه و نگران شوند.

وسواس

افراد مبتلا به اوتیسم اغلب وسواس دارند.

افسانه های مربوط به اوتیسم

فرد مبتلا به اوتیسم عشق، شادی، غم و اندوه را درست مثل هر کس دیگری احساس می کند. فقط به این دلیل که بعضی از آنها ممکن است احساسات خود را مانند دیگران بیان نکنند، به این معنی نیست که احساس ندارند – آنها هم احساس دارند! بسیار مهم است این افسانه را که می گوید افراد مبتلا به اوتیسم احساسات ندارند، نابود کنیم. این افسانه نتیجه نادانی است. بنابراین مهم است که این موضوع را به دیگران هم آموزش دهیم.

همه افرادی که مبتلا به اوتیسم هستند، استعداد باورنکردنی در زمینه اعداد و موسیقی ندارند. با این حال، تعداد قابل توجهی از افراد مبتلا به ASD (اختلال طیف اوتیسم) دارای IQ بالا و استعداد منحصر به فرد برای علوم کامپیوتر هستند. شرکت نرم افزاری آلمانی SAP AG از این امر آگاهی داشته و در ماه مه ۲۰۱۳ اعلام کرده بود که در حال برنامه ریزی برای استخدام صدها نفر از مبتلایان به اوتیسم به عنوان آزمایش کنندگان نرم افزار، برنامه نویسان و متخصصان اطمینان کیفیت داده ها، هستند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن