آشپزیغذای رژیمی

رژیم غذایی ؛ آنچه که باید درباره رژیم غذایی فاقد گلوتن بدانید

رژیم غذایی ؛ آنچه که باید درباره رژیم غذایی فاقد گلوتن بدانیدReviewed by فتح اللهی on Jun 29Rating: 4.0رژیم غذایی ؛ آنچه که باید درباره رژیم غذایی فاقد گلوتن بدانید مواد غذایی بدون گلوتن در چند سال گذشته بسیار محبوب بوده اند. در حال حاضر این تبدیل به یک دیدگاه رایج شده است که حذف مواد گلوتن دار از رژیم غذایی،

مواد غذایی بدون گلوتن در چند سال گذشته بسیار محبوب بوده اند. در حال حاضر این تبدیل به یک دیدگاه رایج شده است که حذف مواد گلوتن دار از رژیم غذایی، می تواند مشکلات متعدد گوارشی را از بین ببرد و منجر به سلامتی بسیار بیشتری شود. در نتیجه، امروزه مجموعه ای از محصولات بدون گلوتن، از جمله نان، پاستاها و غلات به طور گسترده در دسترس است، حتی در سوپرمارکت ها و رستوران ها. اما آیا ممکن است بدن شما تنها با حذف گلوتن از رژیم غذاییتان، کارکرد بهتری داشته باشد؟ حقیقت این است که با اینکه برخی از افراد ممکن است پیشرفت های چشمگیری در سلامت گوارشی خود داشته باشند، بسیاری دیگر ممکن است این پیشرفت ها را به اندازه کافی مشاهده نکنند. باید بدانیم با اینکه حذف گلوتن از رژیم غذایی می تواند یک گام در جهتی درست باشد، اما در چنین رویکرد غذایی، مشکلات احتمالی نیز وجود خواهند داشت.

اثر گلوتن بر بدن

تحقیقات اخیر نشان داده است درصد افرادی که به گلوتن حساس هستند در حال افزایش است. این به این دلیل است که امروزه تغذیه ما با اجدادمان بسیار متفاوت است. میزان گلوتن در غذاهای ما نسبت به اجدادمان به میزان قابل توجهی افزایش پیدا کرده است. گلوتن نه تنها در گندم، بلکه در چاودار (گندم سیاه) و جو یافت می شود و ترکیبی از پروتئین گلیادین و گلوتنین است. هنگامی که گلوتن مصرف می شود، باعث مسطح شدن ویروس های ظریف روده کوچک (که مانند بافت های انگشتی کوچک هستند) می شود، به این ترتیب مقدار سطحی که می تواند مواد مغذی را جذب کند کاهش می یابد. علاوه بر این، گلوتن باعث می شود سلول های روده ای، زونولین آزاد کنند که یک پروتئین است که منجر به التهاب و نفوذپذیری روده می شود و سندروم روده چکه کن نام دارد. هنگامی که روده شما چکه می کند، توکسین های بی شمار، ذرات ناپایدار مواد غذایی، میکروب ها و چیزهای بیشتری می تواند از روده شما خارج شود و از طریق جریان خون در کل بدن شما حرکت کند.
این “مهاجمان خارجی” توسط سیستم ایمنی بدن به عنوام پاتوژن ثبت می شوند و می توانند طیف وسیعی از علائم بهداشتی مانند آلرژی، عدم تعادل هورمون، کمبود انرژی و عدم تحمل غذایی را ایجاد کنند. شرایط خودایمنی، از جمله بیماری سلیاک و پسوریازیس نیز به طور مستقیم به التهاب بالا و سندروم روده چکه کن مرتبط است. شایان ذکر است در حالی که گلوتن عامل اصلی ابتلا به سندروم روده است، دیگر مواد غذایی التهابی، باکتری های بد بود و استرس مزمن نیز می تواند مشکلاتی را ایجاد کند. جالب توجه است که سیستم های بهداشتی قدیمی، مشکلات مربوط به مصرف گلوتن را تصدیق کرده اند. به عنوان مثال، طبق طب سنتی چینی، گندم به علائم آلرژی، همراه با رطوبت یا شرایط مخاطی بیش از حد در بدن، مرتبط است.

حتما بخوانید :
طرز تهیه سوسیس خانگی

مواد غذایی رایج التهاب زا:

– شکر (به ویژه شکر سفید و شربت ذرت دارای فروکتوز بالا)
– محصولات سویا (گاهی اوقات سویای تخمیر شده می تواند بدون مشکل باشد)
– محصولات لبنی (از جمله پروتئین پنیری)
– تخم مرغ
– چربی های ترانس و روغن های دانه ای صنعتی (آفتابگردان، تخم منداب، گل رنگ و غیره)
– اکثر غلات (به خصوص ذرت و گندم سیاه)
– بادام زمینی
– شکلات
– قهوه
– الکل

درمورد غلات و گزینه های بدون گلوتن چطور؟

در اغلب موارد تنها جایگزین کردن گلوتن با دیگر مواد غذایی برای ترمیم دستگاه گوارش، بهبود جذب مواد مغذی و کاهش التهاب کافی نیست. انواع مختلفی از غذاها وجود دارند که می توانند از درمان جلوگیری کنند و حتی اگر جایگزین های بدون گلوتن کمتر چالش برانگیز باشند، اغلب باعث التهاب می شوند. این به این دلیل است که اکثر آن ها حاوی یک پروتئین سمی هستند که پرولامین نام دارد. آن ها پروتئین هایی هستند که تجزیه شان بسیار دشوار است و باعث التهاب پوشش روده می شوند. به عنوان مثال، جو از پرولامین ادلین تشکیل شده است، درحالی که ذرت حاوی رئین است. علاوه بر این، لکتین ها (پروتئین های غیرقابل هضم که در غلات، حبوبات و آجیل هستند و با روده چکه کن مرتبط اند) و فیتات ها (موجب کاهش جذب مواد معدنی می شوند) نیز وجود دارند. به منظور دستیابی به عملکرد بهتر گوارشی و سلامت کلی بدن، مهم است که تمام مواد غذایی مشکل ساز را شناسایی کرده و کنار بگذاریم. نه اینکه صرفا فرض را بر این بگذاریم که جایگزین های بدون گلوتن، یک گزینه سالم محسوب می شوند.
در مرحله اول، اجتناب از تمام گروه های غذایی بدون جایگزین کردن هوشمندانه آن ها بر اساس نیازهای فردی شما می تواند منجر به کمبودهای تغذیه ای (مانند ریزش مو، گرفتگی و خستگی) شود. به همین دلیل، درک این موضوع که کدام گروه غذایی برای سلامتی ضروری است، برای جلوگیری از هرگونه مشکلات سلامتی بسیار مهم است. نکته دیگری که باید ذکر شود این است که بسیاری از جایگزین های بدون گلوتن اغلب حاوی مقدار متوسط تا بالایی از گلیسمیک هستند. این به این معنی است که آن ها سطح قند خون را به سرعت افزایش می دهند و سطح انسولین افزایش می یابد.
نکته مهمی که باید در نظر گرفت این است که یک رژیم غذایی فاقد گلوتن که اغلب کربوهیدارت کمی دارد، دارای چربی بالایی است. متاسفانه این چربی اغلب از منابع فقیری است که حاوی کالری بیشتری است و منجر به گردش خون بد، سطح اکسیژن پایین خون، افزایش تخریب لنفای و افزایش وزن می شود. با این حال، ورزشکاران حرفه ای ماتنند لوک مکنزی، مرد آهنی و نواک جوکوویچ تنیسور قسم می خورند که حذف گلوتن باعث افزایش عملکرد آن ها شد. بسیاری از افراد پس از حذف گلوتن سطح آمادگی بالا تری دارند. بنابراین می توان نتیجه گرفتن که حذف دانه های گلوتن دار از رژیم غذایی قطعا می تواند مفید باشد، اما تنها در صورتی که شما آن ها را با مواد غذایی مناسب دیگری جایگزین کنید.
راه اندازی یک سفر سلامت گوارشی، نیازمند تعیین هدف و نظارت برای رسیدن به آن است. از آنجا که التهاب موجب روده چکه کن می شود، و روده چکه کن موجب التهاب می شود، برای جلوگیری از این چرخه یک رویکرد چندجانبه ضروری است. اولین کار حذف تمام غذاها و نوشیدنی های التهاب زاست. سپس نوبت حذف باکتری های بد می رسد، و به دنبال آن مکمل های مناسب برای بهبود و ترممیم پوشش گوارشی است. برای اطمینان از اینکه سطوح استرس در حد پایین باقی می ماند، شاید لازم باشد در شیوه زندگی خود تغییراتی به وجود بیاورید (مثلا یوگا، مدیتیشن، خواب مناسب و غیره).

حتما بخوانید :
تنها با 4 مرحله ساده، این کرپ های گندم سیاه فاقد گلوتن و مغذی را درست کنید

نکاتی برای ترمیم دستگاه گوارش

– حداقل به مدت ۱۲ هفته تمام مواد غذایی التهاب زا را از رژیم غذایی خود حذف کنید.
– مصرف یک ضد قارچ و ضد باکتری طبیعی مانند عصاره برگ زیتون برای تخلیه هرگونه کثیفی از دستگاه گوارش.
– اضافه کردن مواد غذایی تخمیر شده به رژیم غذایی. مانند کلم رنده شده و آب پز با سرکه، خمیر سویا و کفیر نارگیل. علاوه بر این افزودن پروبیوتیک ها به رژیم غذایی، برای ایجاد توازن در باکتری های خوب روده بسیار مفید هستند.
– مکمل های کلیدی برای بهبود روده چکه کن وجود دارند. آن ها شامل ال-گلوتامین، آنزیم های گوارشی، اسیدهای چرب امگا۳، ویتامین Dو زردچوبه می باشند.
– پس از درمان روده چکه کن، تمام دانه ها (ترجیحا آن هایی که فاقد گلوتن هستند)، حبوبات و جایگزین های آن ها را تخمیر کنید یا بخیسانید یا بگذارید جوانه بزنند. این کار باعث کاهش فیتات ها و لکتین ها می شود.

 

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
بستن