زیبایی و سلامتپیشگیری بهتر از درمان

چرا ساخت واکسن HIV بسیار مشکل است؟

چرا ساخت واکسن HIV بسیار مشکل است؟Reviewed by اعطاسی on Jun 17Rating: 4.5چرا ساخت واکسن HIV بسیار مشکل است؟تاریخ توسعه واکسن HIV با موانع و ناامیدی های زیادی مواجه شده است، به این ترتیب که هر گونه تلاش برای دستیابی به آن حتی چالش ها و موانع بیشتری را آشکار کرده است. اغلب اوقات به نظر می رسد محققان یک گام به جلو برداشته

تاریخ توسعه واکسن HIV با موانع و ناامیدی های زیادی مواجه شده است، به این ترتیب که هر گونه تلاش برای دستیابی به آن حتی چالش ها و موانع بیشتری را آشکار کرده است. اغلب اوقات به نظر می رسد محققان یک گام به جلو برداشته اند، و سپس یک مانع پیشبینی نشده دوباره آن ها را یک و حتی دو قدم به عقب برمی گرداند.

از برخی جهات این یک ارزیابی منصفانه است، که به ما می فهماند هنوز مانده است تا یک واکسن بادوام و کاربردی تولید کنیم.

از سوی دیگر، دانشمندان طی سال های اخیر گام های زیادی به سوی بدست آوردن بینش بیشتری راجع به پویایی پیچیده ی عفونت HIV و پاسخ بدن به این عفونت، برداشته اند. بنابراین برخی بر این باورند ساختن این واکسن در ۱۵ سال آینده امکان پذیر خواهد بود.

این که آیا چنین واکسنی مقرون به صرفه، امن و دارای مدیریت و توضیع آسان در سراسر جهان خواهد بود، همچنان مشخص نیست. اما چیزی که از آن مطمئن هستیم این است که تعدادی از این موانع کلیدی باید حل و فصل شوند.

تلاش برای مبارزه با موانع HIV

از نقطه نظر اساسی، تلاش برای توسعه یک واکسن HIV توسط تنوع ژنتیکی به مانع برخورده است. چرخه تکرار HIV نه تنها سریع است (کمی بیشتر از ۲۴ ساعت) بلکه در معرض ارتکاب اشتباهات مکرر است، و نسخه های جهش یافته از آن که به شکل ترکیب های جدید است به عنوان ویروس از فردی به فرد دیگر انتقال می یابد.

توسعه یک واکسن که تنها قادر به از بین بردن بیش از ۶۰ گونه صفت موروثی غالب و همچنین بسیاری از صفات موروثی از نو شکل گرفته – و در سطح جهانی– باشد، بسیار چالش برانگیز تر از زمانی است که بخواهیم یک واکسن برای تعداد محدودی از گونه های ویروسی را تولید کنیم.

در مرحله دوم، مبارزه با HIV ملزم یک پاسخگویی قوی از سیستم ایمنی بدن است و این جایی است که دوباره سیستم در آن شکست می خورد.

به طور سنتی، سلول های سفید خاص خون به نام سلول های CD4 T توسط سلول های سیگنالیک کشنده به محل عفونت، پاسخ را آغاز می کنند. این ها همان سلول هایی هستند که  HIV آن ها را هدف عفونت قرار داده است. با انجام این کار، HIV توانایی بدن برای دفاع از خود را در هنگام تخلیه سیستماتیک CD4 تضعیف می کند، و نتیجه آن شکست نهایی سیستم دفاعی بدن است که خستگی ایمنی بدن نامیده می شود.

حتما بخوانید :
مزایای شگفت انگیز روغن آرگان

در نهایت، ریشه کن کردن HIV توسط توانایی ویروس برای پنهان کردن دفاع ایمنی بدن، خنثی می شود. پس از عفونت، هنگامی که دیگر HIV در جریان خون آزادانه در حال حرکت است، یک زیرمجموعه از ویروس ها (به نام پروویروس) خود را در پناهگاه های سلولی (به نام مخازن پنهان) جای می دهد. وقتی HIV یک بار درون این سلول ها از شناسایی شدن، محافظت شود به سادگی در کنار میزبان با مواد ژنتیکی دست نخورده خود شروع به تقسیم شدن می کند. این بدان معنی است که حتی اگر گردش آزادانه HIV ریشه کن شده باشد، ویروس “پنهان” برای واکنش دادن و شروع دوباره عفونت دارای پتانسیل است.

موانعی که باید به آن ها غلبه شود

در سال های اخیر مشخص شده است غلبه بر این موارد نیازمند یک استراتژی چند جانبه است و بعید است این رویکرد واحد به اهداف مورد نیاز برای ساخت یک واکسن استریل، دستیابی پیدا کند.

بنابراین اجزای اصلی این استراتژی باید مشخصات زیر را داشته باشد:

– راه هایی برای خنثی سازی بسیاری از گونه های ژنتیکی HIV

– راه هایی برای القای پاسخ ایمنی مناسب لازم برای حفاظت

– راه هایی برای حفظ یکپارچگی سیستم ایمنی

– راه هایی برای پاک کردن و کشتن ویروس های نهفته

در بسیاری از این راهکارهای پیشنهادی، پیشرفت هایی به وجود آمده است که سطح موفقیت و اثربخشی آن ها متفاوت بوده و تقریبا می تواند به شرح زیر توصیف شود:

تحریک یک پاسخ ایمنی “به طور خنثی”

در میان افرادی که با HIV زندگی می کنند، یک زیرمجموعه از افراد شناخته شده به عنوان نخبگان در کنترل (ECS) وجود دارد که به نظر می رسد بدن آن ها یک مقاومت طبیعی به HIV دارد.

در سال های اخیر، دانشمندان شروع به شناسایی جهش های ژنتیکی خاص کرده اند. آن ها معتقدند که باید به این پاسخ طبیعی محافظت کننده رجوع کرد. در میان آن ها یک زیرمجموعه از پروتئین های دفاعی تخصصی به عنوان پادتن خنثی کننده HIV یا bNAbs وجود دارد.

حتما بخوانید :
7 علامت که نشان می دهد شما یک تزریق بد خواهید داشت

آنتی بادی ها از بدن در برابر یک عامل بیماری زای خاص (پاتوژن) دفاع می کنند. بیشتر آن ها آنتی بادی های غیرگسترده خنثی هستند، به این معنی که آن ها تنها یک یا چند نوع پاتوژن را می کشند. در مقابل، bNAbs این توانایی را دارد که طیف گسترده ای از HIV را بکشد (دربرخی موارد بالای ۹۰ درصد)، در نتیجه توانایی آلوده سازی و گسترش ویروس را محدود می کند.

تا به امروز دانشمندان در حال شناسایی یک ابزار موثر برای ایجاد یک واکنش bNAbs هستند که بتواند مخافظت کننده در نظر گرفته شود، و چنین واکنشی  به احتمال زیاد ماه ها یا سال ها طول می کشد. این واقعیت که ما هوز نمی دانیم تحریک bNAbs می تواند برای بدن مضر باشد یا خیر، این موضوع را حتی سخت تر هم می کند. زیرا ممکن است در برابر سلول های خود بدن نیز مقاومت کرده و با هر نوع دارویی که برای بدن سودمند است مبارزه کند.

با چیزهای که گفته شد، تمرکز بسیاری بر روی تلقیح مستقیم bNAbs به افراد مبتلا به عفونت HIV قرار دارد. یکی از این bNAb ها به عنوان ۳BNC117 شناخته شده است که به نظر می رسد نه تنها برای جلوگیری از عفونت سلول های جدید است بلکه می تواند سلول های مبتلا را نیز پاک کند. چنین رویکردی ممکن است یک روز با روش های درمانی که افراد مبتلا در حال حاضر انجام می دهند، ترکیب شده یا جایگزین آن ها شود.

حفظ یا بازگردانی کامل سیستم ایمنی

حتی اگر دانشمندان به طور موثر قادر به تولید bNAbs باشند، این به احتمال زیاد نیاز به یک پاسخ ایمنی قوی تر خواهد اشت. این به عنوان یک چالش بزرگ در نظر گرفته می شود زیرا خود HIV با کشتن فعالانه سلول های CD4 “کمک کننده” باعث تخلیه سیستم ایمنی می شود.

علاوه بر این، توانایی بدن برای مبارزه با HIV که اصطلاحا CD8 “کشنده” نامیده می شود، به تدریج در طول زمان کم می شود زیرا بدن دستخوش آنچه که به عنوان خستگی ایمنی بدن شناخته شده، قرار می گیرد. در طول یک عفونت مزمن، سیستم ایمنی بدن به طور مداوم خود را تنظیم می کند تا اطمینان حاصل شود که بیش از حد تحریک نمی شود (ایجاد بیماری خود ایمنی) و یا اجازه می دهد عوامل بیماری زا بدون مانع، گسترش پیدا کنند.

به خصوص در عفونت HIV دراز مدت، آندراکتیویشن می تواند به تدریج باعث از بین رفتن سلول های CD4 شود و بدن کمتر قادر به شناسایی پاتوژن می شود (یک وضعیت شبیه به بیماران مبتلا به سرطلان).

حتما بخوانید :
اختلالات خلقی چیست ؟ نگاهی به اختلالات خلقی مختلف و راه های درمان آنها

هنگامی که این اتفاق می افتد، سیستم ایمنی بدن سهوا در مقابل پاسخ مناسب، به عنوان یک “ترمز” عمل کرده و کمتر و کمتر قادر به دفاع از خود خواهد بود.

دانشمندان در دنشگاه اموری شروع به بررسی استفاده از آنتی بادی های شبیه سازی شده به نام ipilimumab کرده اند که ممکن است قادر به آزادسازی این “ترمز” و تجدید تولید سلولCD8 T  باشد.

پاکسازی و کشتن HIV نهفته

یکی از بزرگترین موانع بر سر راه توسعه یک واکسن HIV، سرعتی است که توسط آن ویروس قادر به تشکیل مخازن نهفته به منظور فرار از شناسایی ایمنی بدن است. اعتقاد بر این است که این می تواند به سرعت از طریق رابطه جنسی انتقال پیدا کند.

تا به امروز، ما حتی مطمئن نیستیم که این مخازن گسترده یا بزرگ چگونه می توانند بر روی اثر جهش ویروسی تاثیر گذار باشند.

بعضی از تهاجمی ترین قسمت های تحقیقات امروز شامل یک اصطلاح استراتژی به نام “ضربه زدن – کشتن” است که می تواند به HIV نهفته “ضربه” زده و آن را آشکار کند، در نتیجه اجازه می دهد تا یک عامل یا استراتژی ثانویه این ویروس تازه شناسایی شده را “بکشد”.

در این رابطه دانشمندان در استفاده از داروهایی به نام مهار کننده های HDAC به برخی موفقیت ها دست یافته اند. این داروها به طور سنتی برای درمان صرع و اختلالات روحی استفاده می شوند. در حالی که مطالعات نشان داده است داروهای HDAC جدیدتر قادر به “بیدار کردن” ویروس خفته هستند، اما هیچ یک هنوز قادر به پاک کردن مخازن و یا حتی اندازه کاهش آن ها نبوده اند. در حال حاضر به استفاده از ترکیبی از HDAC و دیگر عوامل دارویی امید بسته شده است (مانند PEP005T، که برای درمان یک نوع سرطان پوست مرتبط با نور خورشید استفاده میشود).

با این حال چیزی که بیشتر مشکل ساز است این حقیقت است که مهارکننده های HDAC به طور بالقوه می توانند باعث مسمومیت و سرکوب پاسخ های ایمنی بدن شوند. به عنوان یک نتیجه، دانشمندان نیز به دنبال گروهی از داروها به نام آگونیست TLA هستند که به نظر می رسد قادر به تحریک پاسخ ایمنی است. مطالعات اولیه بر روی پستاندارن نه تنها با کاهش قابل توجه مخازن نهفته همراه بود، بلکه افزایش قابل توجهی در سلول CD8 “کشنده” نیز مشاهده شد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن