حیوانات خانگیسگ

مراحل تشخیص بیماری میلوپاتی

مراحل تشخیص بیماری میلوپاتیReviewed by اعطاسی on Nov 20Rating: 4.0مراحل تشخیص بیماری میلوپاتیمردم اغلب راجب ویروس میلوپاتی و مراحل تشخیص اون از من سوال میکنند.از آنجایی که  مردم علاقه ی زیادی راجب توصیف این بیماری دارند, تصمیم گرفتممقاله ی بنویسم تا به مردم آموزش بدهد , که در مراحل مختلف این بیماری , چه کار هایی بایند انجام بدهند.

مردم اغلب راجب ویروس میلوپاتی و مراحل تشخیص اون از من سوال میکنند.

از آنجایی که  مردم علاقه ی زیادی راجب توصیف این بیماری دارند, تصمیم گرفتم

مقاله ی بنویسم تا به مردم آموزش بدهد , که در مراحل مختلف این بیماری , چه کار هایی بایند انجام بدهند.

مراحل اولیه:

مراحل اولیه ی این بیماری معمولا با ضعف تدریجی در قسمت ران پا شروع میشود.

بیماری DM(میلوپاتی) , در مراحل اولیه ,تشخیص آن بسیار آسان است , مگر اینکه نگاه متخصصانه داشته باشد. اما   در مراحل بعد تشخیص آن بسیار دشوار است.

مراحل میانی:

در این مرحله شما ممکن است گهگاهی متوجه ی  صدای خراش ناخن سگ, روی سنگ فرش  هنگام پیاده روی شوید که البته این خراش دادن ها بصورت مداوم نیست .

سگ  ممکن است   مشکلاتی در بلند شدن داشته باشد , یا اگر سگ شما در حالت ایستاده است , ممکن است مشکل حفظ تعادل داشته باشد. اما رفته رفته بهبود میابد.

اگر شما در این مرحله پای سگ را بپیچانید, احتمال دارد روی پای خود بدرستی بایسند

, البته ممکن است کمی طول بکشد. در اواخر مراحل میانی , ممکن است مشکل بلند شدن سگ, حاد تر شود و همچنین این مورد شامل خراش دادن ناخن ها به سنگ فرش ها هم شامل میشود.

با پیشرفت بیماری , پاهای عقب سگ رفته رفته بی حس میشود که خیلی از افراد در این مرحله برداشت اشتباه میکنند. اگر سگ شما در حالت ایستاده است , و آن را با دستانتان به سمت دیگری حرکت دهید, سگ تعادل خود را ازدست میدهد و رو زمین می افتد.

حتما بخوانید :
حسودی گربه ها ; چه کنیم تا گربه قدیمی، گربه جدیدمان را قبول کند؟

گاهی اوقات شما متوجه ی حرکات اغراق آمیزی از سوی سگتان در هنگام راه رفتن میشوید, مثل برداشتن قدمهای بلند. این بخاطر تاثیری است که این بیماری روی سگ شما میگذارد.

رفته رفته, سگ دم خود را بیشتر حرکت میدهد. اگر سگ پای خود را روی زمین بگذارد, انگشت هایش ازکار می افتد و نمیتواند پای خود را قائم نگهدارد , در نتیجه  تعادل خود را ازدست میدهد. دلیل آن هم این است که سگ نمیتواند, پای خود را حس کند.

سگی که در پای عقب خود حس  داشته باشد یا احساس کرختی نکند , میتواند به مکانها واکنش سریع و سریعتری نشان بدهد و بلعکس سگی که این   حس را نداشته باشد و یا کمتر داشته باشد, نمتواند این واکنش را نشان بدهد.

مراحل پیشرفته:

حرکات غیر ارادی پاهای عقب سگ نشان میدهد که تکانه های عصبی رفته رفته ازکار می افتند. نشانه هایی مثل لگد زدن بدون دلیل با پای عقب ,تکان دادن بی دلیل دم, میتواند از نشانه های این مرحله باشد.

گاهی اوقات اگر شما یک پای سگ را نیشگون بگیرید , پای دیگر آن واکنش نشان میدهد. که با این حالت,  واکنش کراسد اکستنسر(crossed extensor)  میگویند

در حالتی که سگ در حال ادرار کردن است , حفظ کردن تعادل تقریبا غیرممکن است,

در این حالت سگ تعادل خود را ازدست میدهد و روی زمین می افتد.

با پیشرفت این بیماری , سگ دیگر نمیتواند چیزی حمل کند. سگ بیمار دیگر نمیتواند  بلند شود یا اگر هم بلند شد , نمیتواند خود را در حالت ایستاده نگه دارد , چون در این حالت , نمیتواند از قسمت ران خود استفاده کند.

در مراحل آخر این بیماری , این اتفاق ممکن است درطول شبانه روز هم رخ دهد.

من همیشه در مورد این بیماری به مردم توصیه میکنم که صبر نکنند تا اینکه بیماری به بدترین حالت خود برسد, سپس اقدام های لازم را انجام دهند.

حتما بخوانید :
بازی سگ ها ؛ همه روش هایی که سگ ها دوست دارند بازی کنند

چه باید کرد؟:

غریزه ی ما به  ما میگوید باید از پاهای سگ هایمان مراقبت کنیم که مبادا دچار خونریزی شود. اگر چه پوشاندن کفش برای سگ , ایده ی مناسبی نیست و اگر این کار را انجام دهید, احتمال دارد آسیب بیشتری به پاهای سگ بزنید.

سگ بیماری که صاحب آن , برایش کفش پوشیده ,میتواند متحمل آسیبهایی چون:

پارگی رباط صلیبی , آسیب دیدگی زانو, آسیبهای دیسک و ستون فقراط شود.

شما بهتر است سگ خود را در محیطی که سبزه و چمن دارد , راه ببرید و سعی کنید خودتان  با کمک قلاده های مخصوص,  قسمت بالایی پای سگ را بلند کنید و کمکش کنید تا راه برود .

چرخ دستی  هم برای این کار میتواند گزینه ی عالی باشد. بسیاری از چرخ دستی های مخصوص , سبک وزن در بازار موجود اند.

هیچ وقت ,شدیدا تاکید میکنم هیچ وقت , سگی که بیماری DM دارد را , از دمش بلند نکنید. با این کار آسیب شدیدی به سگ بیمارتان وارد میکنید.

 بلند کردن سگ بیمار از دمش , میتواند منجر به شکستن دم  شود . لطفا این کار را با سگ بیمار خود نکنید.با این کارتان شما سگتان را در شرایط خطرناکی قرار میدهید.

بیماری میلوپاتی یک بیماری است که بطور وحشتناکی مخرب است.و بهتر است با رفتار های بدون فکر و احساسی خود , با آن برخورد نکنید.

حتما باید یک دامپزشک این روش هارا برای حمل و نقل سگتان  پیشنهاد کند , و یا مشاوره هایی بدهد که   با بیماری میلوپاتی  برای سگمان, مقابله کنید. صبر نکنید ! سریعا به یک دامپزشک ماهر مراجعه کنید .

هم دامپزشک های خوب و هم دامپزشک های بد وجود دارند. دامپزشکهایی هستند  که علارغم خوب بودن , سنگ دل هستند. و دامپزشکهایی هم هستند که علارقم بد بودن , دل رحم و خوش قلب هستند. و متاسفانه دامپزشکهای فراوانی  هم وجود دارند  که  وقتی سگ بیمار خود را پیش آن میبرید , هیچ چیز از بیماری میلوپاتی نمیدانند.

حتما بخوانید :
سلامت گربه ها: چه چیزی در گربه ها عادی است؟

قلاده های مخصوصی وجود دارند (Rear and harnesses) که بویسله ی آن , میتوانید به راحتی سگ بیمار خود را حمل کنید . با این کار شما میتوانید با خیال آسوده و بدون نگرانی , و بدون آسیب رساندن به  قسمت های ستون فقرات , دیسک و یا دم ,قسمت بالایی پای سگ خود را بلند کنید .

 لطفا  به کسانی که به عنوان راحل پیسنهادی برای اینکار, سگ را از دم بلند میکنند, گوش ندهید  ویا این روش را به کسی پیشنهاد نکنید.

اگر سگ شما در معرض درد قرار بگیرد , احتمالا نشانه ی بیماری میلوپاتی  نیست , مگر اینکه درد مقتطعی باشد. میلوپاتی درد ندارد.دلیل آن هم اینست که هنگام بروز این بیماری , سلول های عصبی سگ از بین میروند .

متخصصان بر این باورند که میلوپاتی , یک بیماری خود ایمنی ,التهابی است که به سیستم عصبی مرکزی سگ حمله میکند.

این حمله منجر به از دست رفتن عایق در اطراف فیبرهای عصبی(myelin) و خود فیبر های عصبی (axons)میشود. وقتی که عصب در قسمت نخاع بدن  نابود میشود, حیوان دیگر قادر به راه رفتن نخواهد بود. بدون اتصال عصبی , عضلات نمیتوانند کار کنند.

مسیر های کنترل کننده ای که عضلات را به حرکت در میاورند, در سراسر نخاع قرار دارند.

یا به عبارت دیگر برای ساده کردن مفاهیم:

DM=بیماری التهابی    = سیستم عصبی مرکزی سیستم ایمنی بدن= از دست دادن فیبر های عصبی و عایق های فیبرهای عصبی = تخریب اعصاب در نخاع= تخریب مسیرهای کنترل =  باعث میشود عضلات سگ کار نکند  و سگ , توانایی راه رفتن خود را از دست میدهد.

امیدوارم در این مقاله به خوبی مراحل مختلف بماری DM(میلوپاتی ) را توضیح داده باشم

و به دانش شما در رابطه با برخورد صحیح با این بیماری , اضافه کرده باشم. دعا میکنم هیچ کدام از شما به این اطلاعات احتیاج نداشته باشید.

 

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن