حیوانات خانگیسگ

وقتی سگ شما کرم داشته باشد چه باید کرد؟

وقتی سگ شما کرم داشته باشد چه باید کرد؟Reviewed by اعطاسی on Oct 21Rating: 4.0کرم داشتن سگ ؛ شاید دوست نداشته باشید در مورد آن فکر کنید، اما سگ شما ممکن است در برخی مراحل زندگی خود کرم داشته باشد و شاید هم اکنون نیز آنها را داشته باشد. احتمالا از فکر کردن به این موضوع حالتان بد می شود.

کرم داشتن سگ ؛ شاید دوست نداشته باشید در مورد آن فکر کنید، اما سگ شما ممکن است در برخی مراحل زندگی خود کرم داشته باشد و شاید هم اکنون نیز آنها را داشته باشد. احتمالا از فکر کردن به این موضوع حالتان بد می شود، اما نباید اجازه دهید این احساس ناخوشایند در راه محافظت سگتان قرار گیرد. اگر این انگل ها بدون درمان بمانند، می توانند روده، قلب، ریه ها و سایر قسمت های بدن حیوانات را آلوده کنند، که می تواند سگ شما را مریض و حتی خود شما را نیز آلوده کند.

سیندی کاکس، دکتر دامپزشک می گوید مطالعات نشان داده است که تقریبا تمام توله سگ ها با عفونت های انگل روده به دنیا می آیند. کاکس می گوید تحقیقات نیز نشان داده است که تا ۳۰ درصد تمام سگ ها، تخم کرم را به محیط خود منتقل می کنند.

دکتر نیل مارینان از بیمارستان دامپزشکی اولد لایم در این رابطه اضافه می کند: سگ هایی که در مدفوع خود انگل دارند می توانند این آلودگی را به خاک حیاط شما انتقال دهند.

علائم عفونت کرم در سگ ها

کاکس می گوید: علائم عفونت انگلی روده شامل رخوت، اسهال، و استفراغ است که هر کدام از اینها می تواند به تعداد دیگری از مشکلات مربوط به سلامت اشاره کند، بنابراین تشخیص دقیق نیاز به مراجعه به دامپزشک شما دارد.

حتما بخوانید :
ترس های سگ ها ؛ ترس ها و فوبیاهای رایج در سگ ها

دامپزشک شما علاوه بر تست فیزیکی، یک نمونه مدفوع را برای تعیین اینکه آیا کرم وجود دارد و نوع کرم سگ شما چیست، آزمایش می کند. مهم است که توجه داشته باشید که سگ ها بدون داشتن علائم قابل مشاهده ممکن است کرم داشته باشند. بنابراین، دامپزشکان اغلب آزمایش مدفوع را به عنوان بخشی از یک معاینه روتین توصیه می کنند.

درمان کرم ها در سگ ها

کاکس خاطر نشان کرد: مهم است که صاحبان حیوانات خانگی، سگ ها و توله سگ های خود را برای کرم درمان کنند، هم به علت شيوع و هم اینکه به طور بالقوه می توانند انسان ها را آلوده کنند.

وجود کرم در سگ ها یک خطر واقعی برای انسان هاست، به ویژه می تواند عفونت های متداولی را در کودکان ایجاد کند. کاکس هشدار داد که عفونت های کرم های گرد در کودکان می تواند بیماری کبد، بیماری ریه، کوری و سایر مشکلات را ایجاد کند.

کاکس می گوید برای درمان انگل ها، همه توله سگ ها باید در دو، چهار، شش و هشت سالگی و بعد از آن هر ماه با طیف وسیعی از ضد کرم درمان شوند. ضد کرم ها معمولا به صورت خوراکی داده می شوند، اما برخی از محصولات پیشگیری از انگل وجود دارد که می تواند به پوست اعمال شود.

کاکس می گوید: “محصولات ایمن و موثر بسیاری وجود دارد که انگل های روده ای به همراه کک و کرم را درمان و از آنها جلوگیری می کند. دامپزشک شما می تواند برای از بین بردن عفونت، هر یک از تعدادی داروها که به شکل قرص ، پودر خوراکی، مایعات، قرص جویدنی، و یا درمان های موضعی هستند را تجویز کند.

حتما بخوانید :
مشکلات رفتاری سگ ؛ 10 مشکل رفتاری رایج در سگ ها

کاکس اشاره می کند که عوارض جانبی این داروها خفیف هستند، ، به خصوص در مقایسه با پیامدهای عفونت درمان نشده، که شامل استفراغ و اسهال فراوان می شود.

کاکس می گوید، حیوانات خانگی باید با تست های منظم مدفوع بررسی شوند تا مطمئن شوید که درمان موثر است و همچنین برای غربالگری دیگر انگل های روده ای که برخی از آنها نیاز به ضد کرم های ویژه دارند.

این چه نوع کرمی است؟

کاکس می گوید: کرم های گرد یا توکسوکارا، شایعترین کرم در سگ ها هستند. ” سگ ها می توانند از طریق محیط زیست تخم، میزبان های واسطه (به عنوان مثال، جوندگان و یا پرندگان) و یا در رحم مادر آلوده شوند.”

مارینان گفت، علاوه بر کرم های گرد، سگ شما ممکن است دچار دیگر کرم های روده، از جمله کرم های قلابی و کرم های نواری شود که علائمشان مشابه است.

او می گوید: “بعضی از این انگل ها می توانند از دوران کودکی به صورت یک عفونت دراز مدت به حالت خواب در عضله قرار داشته باشند.”

کرم کدو، دیگر انگل روده ای است که کمتر از کرم های گرد است اما می تواند بر سگ شما تأثیر بگذارد. مارینان می گوید: این عفونت معمولا توسط کک ها گسترش می یابد.

کرم قلب همانطور که از نامش پیداست، در قلب سگ و همچنین در ریه ها قرار دارد. مارینان می گوید این انگل رایج، که به طور خاص در ایالات جنوبی ایالات متحده گسترده است، زمانی پیدا می شود که یک پشه حامل این انگل، یک توله سگ را نیش می زند.

حتما بخوانید :
مراحل تشخیص بیماری میلوپاتی

چگونه از عفونت کرم در سگ ها جلوگیری کنیم

همانطور که در بسیاری از مسائل بهداشتی، پیشگیری بهتر از درمان است، برای انگل ها نیز پیشگیری آسان تر به نظر می رسد. مارینان می گوید: “تقریبا همه انگل های رایج با پیشگیری های انگلی ماهیانه (به صورت خوراکی یا موضعی) قابل کنترل هستند”.

با توجه به مرکز پیشگیری و درمان، کاکس و مارینان هشدار می دهند که ممکن است سگ دوباره آلوده شود. به همین دلیل پیشگیری و نظارت بر انگل باید یک مساله حیاتی برای حیوانات خانگی باشد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن